3 сакавіка адзначаецца Сусветны дзень дзікай прыроды, заснаваны ў сувязі з прыняццем у 1973 годзе Канвенцыі аб міжнародным гандлі відамі дзікай фаўны і флоры (СІТЭС). Генеральная Асамблея ААН прызначыла Сакратарыят Канвенцыі СІТЭС каардынатарам глабальнага адзначэння гэтага дня. Асноўная мэта Канвенцыі СІТЭС — садзейнічанне міжнароднаму супрацоўніцтву ў сферы абароны дзікай фаўны і флоры ад празмернай эксплуатацыі шляхам рэгулявання міжнароднага гандлю.
У 2026 годзе Сусветны дзень дзікай прыроды праходзіць пад лозунгам «Лекавыя і араматычныя расліны: захоўваючы здароўе, спадчыну і сродкі да існавання». Гэты дэвіз адкрывае перад намі дзіўны свет раслін, якія на працягу тысячагоддзяў служылі чалавецтву не толькі як крыніца аздараўлення, але і як аснова культурнай ідэнтычнасці і эканамічнага дабрабыту цэлых супольнасцяў.
Лекавыя і араматычныя расліны — гэта ўнікальны мост паміж прыродай і чалавечай цывілізацыяй. Ад старажытных зёлак да сучасных фармацэўтычных лабараторый гэтыя дары прыроды працягваюць адыгрываць ключавую ролю ў падтрымцы здароўя мільярдаў людзей. Не менш значная і іх экалагічная роля. Яны стабілізуюць глебы, падтрымліваюць біяразнастайнасць і забяспечваюць рэсурсамі апыляльнікаў — пчол, матылькоў, чыё існаванне непасрэдна звязана з квітнеючымі лекавымі травамі. Кожнае знікненне такога віду разрывае тонкую тканіну экасістэмы, а наступствы гэтага могуць быць непрадказальнымі.
Будучыня лекавых і араматычных раслін — гэта будучыня нашага здароўя, культурнай разнастайнасці і экалагічнай стабільнасці. Іх захаванне — не проста экалагічная задача, а маральны абавязак перад будучымі пакаленнямі, якія павінны ўнаследаваць не толькі веды пра гаючыя ўласцівасці раслін, але і самі гэтыя расліны ў іх натуральным асяроддзі пражывання.
